دیگر تکراری شده است ،دیگر عادی شده است ،دیگر برای مسئولی مهم نیست،دیگر ... حتی دیگر خودم هم از نوشتن خسته شده ام اما می نویسم زیرا هیچگاه برای خودم ننوشته ام ، می نویسم که باشد کسانی را بیدار کند.

نساجی به مسابقات برگشت و همچنان روال قبلی پابرجاست.بعد از اینکه نساجی به موضوع قابل بحث در استان تبدیل شده بود و تمام مسئولین استانی و شهری عزم خود را برای حل مشکلات نساجی جزم کرده بودند و جلسات متعددی را برای حل مشکلات نساجی انجام داده بودند که متاسفانه باید بگوییم که هیچ گونه نتیجه ای را در بر نداشت و جلسات آنها که بیشتر به جلسات سران عرب برای مردم مظلوم فلسطین شباهت داشت زیرا در آن جلسات نیز نتیجه ای حاصل نمی شد و همه بدنبال کسی بودند که او این مشکل را بردارد اما نفر آخری وجود نداشت.اکنون نساجی همان است که قبلا بود و با توجه به یک ماه از شروع مجدد تمرینات و انجام 2 بازی دیگر اما بازهم تنها تعداد روزهای هفته به عنوان تاریخ دریافت مطالبات اعلام می شود و خبری از حلال اصلی مشکلات یعنی پول نیست.

دیگر از اینکه مدیریت نساجی روزهای هفته را برای پرداخت مطالبات بازیکنان و بدهی طلبکاران را اعلام می کند برایمان طبیعی شده است و حتی خود بازیکنان نیز وقتی روزی از روزهای هفته را برای دریافت مطالباتشان توسط کوروش رحمانی اعلام می شود عکس العملی را انجام نمی دهند زیرا می دانند هر خبری باشد خبری از پول نیست.اینکه روی چه اصولی این روزهای هفته اعلام می شود را کسی نمی داند اما نکته ای که خنده دار است اینست که این روزها برخلاف چند ماه اخیر روز مطالبات بازیکنان از یکشنبه و چهارشنبه بیشتر روی شنبه و دوشنبه دور می زند.قرار بود بازیکنان پس از اینکه مسئولی نتوانست مشکلات آنها را برای همیشه حل کند و تنها همدردی آنها را آنهم نه از روی دلسوزی بلکه از روی ناچاری را شاهد بودند ،خودشان مجددا بعد از قریب به 50 روز به تمرینات نساجی بازگردند و خودشان مشکلات را با اعتماد مجدد به کوروش رحمانی حل کنند.طبق قولی که مدیریت نساجی به آنها داده بود قرار بود قبل ازبازی با استیل آذین مطالبات آنها پرداخت شود که درست همان چیزی شد که قابل پیش بینی بود و خبری از پول نبود.روزهای دیگر را هم پشت سر گذاشتیم اما ریالی پول نیامد و قرار شد قبل از بازی با گلگهر سیرجان 30% مطالبات بازیکنان پرداخت شود و بازیکنان با روحیه ای بالا به مصاف حریف کرمانی خود بروند اما بازهم ...

بله واقعیت اینست که وقتی تعداد روزهای متعدد هفته را برای پرداخت مطالبات بازیکنان اعلام می شود را سپری می کنیم به ماه می رسیم و وقتی 1 ماه را پشت سر گذاشتیم چیزی تا انتهای فصل نمی ماند زیرا یک ماه از مقدار ماه های باقیمانده کم شده است و مجددا اعلام مجدد روزهای هفته برای تعهد مطالبات و تکرار روال قبلی.بازیکنان نیز به این باور رسیدند که چه بخواهند و چه نخواهند باید این فصل را با تمام مشکلات و کابوسهایش به پایان برسانند تا فصل آتی برای خودشان تصمیمی درست اتخاذ کنند.

آقای رحمانی مقاومت کن چیزی تا انتهای فصل نمانده ،تو می توانی.شاید هر کسی جای شما بود تا به این مرحله نمی رسید.شاید تنها کسی باشید که اینچنین می توانید با وعده های خود روزها را به پیش ببری و به پیروزی نهایی که همان پایان بردن فصل با این مشکلات است برسی.تنها 1 فاکتور از فاکتورهای که لازمه مدیریت است را اکنون بخوبی دارا هستید و آنهم استقامت است.هیچ مدیری تا این اندازه مقاوم نبود که با دست خالی و بدون حتی ریالی پرداختی به بازیکنانش،تیم خود را تا اینجای مسابقات به پیش ببرد.شما با استقامتی مثال زدنی و پیروز شدن در جنگی که به شکست مسئولان استانی انجامید اکنون همچنان با دست خالی سوار بر اسب مراد هستید و به زمان فرصت ایست دادن نمی دهید.آقای رحمانی مقاومت کن ،مبارزه کن تنها چند ماهی را باید تحمل کنید.کمی وعده های خودتان را شیرین تر از قبل کنید می توانید به چیزی که تنها خودتان می دانید برسید و این فصل کابوس وار را برای خودتان به اتمام برسانید.آری پیروزی ات نزدیک است زیرا مسئولان استانی دیگر توان ادامه این مسابقه را ندارند.با استقامت خود به همه آن چیزی را که خودتان خواسته بودید که همانا تنها من بدرد نساجی می خورم و هیچ کس در فکر این تیم نیست را برسید .آقای رحمانی به همه چیزی که می خواستید رسیدید اما تنها چیزی را که براحتی از دست دادید دل هزاران هزار هوادار عاشق و دلسوخته نساجی مازندران قائمشهر بود.کسانی که روزگاری خدا را بخاطر خلقت شما شاکر بودند اما اکنون برای کنار رفتن شما دست به دعا شدند.براستی چرا اینگونه شد؟؟؟