مهندس غلامرضا بهروان به عنوان تنها کاندیدای انتخابات ریاست هیئت فوتبال استان مازندران با قاطعیت آرا و با 19 رای برای چهارمین دوره پیاپی رییس هیئت فوتبال استان مازندران شد.این انتخابات که با حضور شخص اول فوتبال کشور آقای کفاشیان و ناظران فدراسیون فوتبال و مسئولان استانی و جمعی از خبرنگاران در تربیت بدنی کل استان انجام شده بود آقای بهروان که عضو هیئت رییسه فدراسیون فوتبال نیز می باشند با رای اهالی فوتبال و هیئت ها و ناظران و ... برای چهار سال دیگر به عنوان ریاست هیئت فوتبال استان انتخاب شد.ما نیز به نوبه خودمان انتخاب از قبل قابل پیش بینی بودن اورا تبریک می گوییم و برای او آرزوی موفقیت می کنیم اما از او می خواهیم در این چهار سال کارنامه درخشانتری را از خود بجای بگذارد زیرا مازندران با این همه طرفدار و کارخانه بازیکن سازی حقش را از این فوتبال نگرفته است.مردم روی قولهایی که شما به آنها می دهید حساب می کنند اما وقتی حرفهایی که زده می شود و در عمل به آن جامه عمل پوشانده نمی شود جز اینکه مردم نسبت به حرفهای شما بی اعتماد شوند چیز دیگری نیست.شما بارها خبر از حل مشکل تیم فوتبال نساجی و اوضاع نابسامان آن خبر داده اید اما هیچ گونه اتفاق خوشحال کننده ای بوقوع نیفتاد.بارها گفته اید از مسئولان می خواهم تکلیف این تیم را مشخص کنند اما باز هم این تیم همچنان بی پول ماند و تحت سکان کوروش رحمانی با دست خالی هدایت می شود.آقای بهروان مردم مازندران هیچ گاه از یاد نمی برند که در برنامه تلوزیونی چطور از رفع این مشکل در آینده نزدیک سخن به میان آورده بودید اما نتنها تیم نساجی مشکلش حل نشد بلکه با چنین وضع مفتضحانه ای که خودتان بهتر می دانید به تهران رفت.تیمی در استانی که شما رییس هیئت فوتبال آن هستید باید اینچنین و با خودروهای سواری آنهم 4 ساعت مانده به شروع مسابقه و با نیمی از غائبین به تهران برود که تنها 2 بازیکن روی نیمکت این تیم باشد؟تیمی از استانی که شما در فدراسیون فوتبال صاحب مقام و منزلت هستید باید بدون لباس یکدست و بدون شماره در مقابل حریف قرار گیرد؟وقتی حاشیه های بازی نساجی با استیل آذین در شبکه خبر و شبکه جهانی جام جم پخش شد و میلیون ها ایرانی در جهان این حاشیه ها و سخنان مدیر عامل و مربی نساجی را که بیشتر به طنز شباهت داشت را شنیده اند آیا نباید بحال این فوتبال استان که شما رییس فوتبالش هستید گریست؟آیا برای خود شما رفتن تیم نساجی با چنین وضعی به تهران صحیح بود؟آقای بهروان در این چند دوره که شما رییس هیئت فوتبال استان بوده اید چرا فوتبال مازندران نتنها پیشرفتی نکرده است بلکه به حال خود رها شده است؟تیمهای مازیران و غنچه ساری که سالهاست به حال خود رها شده اند.شموشک که در غرب استان با تعدادی جوان و امید در سکوت به حال خود رها شده است و برای مشکلات خود هیچ امیدی به شما ندارد و برای همین ضرب المثلی که می گوید(می خورد و دم بر نمی زند)در موردش صدق می کند.وضعیت نساجی نیز که وضع اسفبار بی پولی بازیکنانش که در 6ماه گذشته حتی ریالی پول نگرفته اند و هیچ ارگانی نیز این تیم را تحت پوشش خود نمی گیرد کاملا مشخص است.تیمی که نامش تنها این روزها باقیست که آنهم بزودی با بی توجهی مسئولین قطعا تغییر خواهد کرد.تیمهای دیگر استان نیز وضعیت مشابهی را دارند.آقای بهروان شما نباید به تعداد بازیکنانی که به عنوان مازندرانی در دیگر تیمهای کشور و لیگ برتر مشغول بازی هستند افتخار کنید.بلکه اینها مانند پرندگان مهاجر بال کشیدند و از جهنمی که اینجا برایشان بوجود آوردند فرار کردند و آرزوهای خود را در دیگر تیمها جستجو می کنند.نبود حتی 1 استادیوم درخور توجه برای استان که با ظرفیتی مناسب و با امکاناتی بالا در استان برای بازیهای مهم از دیگر مشکلاتی است که شما رییس فوتبال آن استان هستید.اینکه قائمشهر قطب بزرگ فوتبال در مازندران و حتی کشور می باشد را باید پذیرفت اما چرا نباید رئیس هیئت فوتبال استان یا نایب رییس آن لااقل یک نفرشان قائمشهری باشد؟چرا باید این ذهنیت منفی در بین قائمشهری ها وجود داشته باشد که سارویها بفکر پیشرفت فوتبال قائمشهر نیستند و با قائمشهر مشکل دارند و در گذشته همیشه در فوتبال بین قائمشهر و ساری مشکل وجود داشت حالا که ساری تیمی درخور توجه ندارد می خواهند قائمشهر نیز مانند آنها شود.بله چنین ذهنیتی باتوجه به کارهای صورت گرفته قطعا وجود دارد.شما لااقل می توانستید با انتخاب نایب رییس خودتان از قائمشهر برای مدتی این ذهنیت منفی را از بین ببرید که متاسفانه کسی اصلا به این موضوع توجهی ندارد.برنامه های مدون شما برای صعود تیمهای مازندرانی به لیگ برتر کجاست؟چه برنامه ای از دوره های قبل شما ناتوان ماند که بار دیگر به عنوان تنها کاندیدا نامزد شدید که اکنون بدنبال نهایی کردن آن برنامه ها هستید؟تنها چیزی که می تواند اوج فوتبال یک استان باشد تعداد نماینده های بدون مشکلات مالی در لیگ برتر است که این شرایط در استان ما نیست و کسی هم بفکرش نیست.هنوزم مسئولان استانی و خود شما بفکر خریداری یک تیم لیگ برتری به استان مازندران هستید تا با آوردن فرزندی که از خون استان مازندران نیست ظلمی دیگر را در حق فوتبالدوستان مازندرانی انجام دهید.کاری که در ابتدای سال جاری با رایزنی هایی در حال اجرا بود و قرار بود راه آهن به مازندران داده شود اما خود مسئولان راه آهن نیز می دانستند که سرنوشت تیمشان با این مسئولان استانی سرنوشتی جز لیگ دسته یک ندارد و برای همین قید حضور تیم خود در مازندران را زدند. بگفته آقای پریچهره و بهروان در ابتدای سال جاری که ما دستور شخص رییس جمهور را در داریم که یک تیم لیگ برتری را برای استان مازندران بیاوریم اما نتوانستند پس حساب کنید که چقدر عیار مسئولان ما در کشور خریدار دارد.آقای بهروان شما می توانید برای تیمهای تحت پوشش استان خود کاری انجام دهید و شما تنها کسی هستید که از مازندران عضو هیئت رییسه فدراسیون فوتبال هستید و با چنین مقامی که در آنجا دارید فوتبال این استان باید در چنین وضعی قرار داشته باشد که بازیکنان تیم نساجی حتی لباسهای یکدستی نداشته باشند؟اگر شما نمی توانید بیشتر از این برای استان خود با جذب سرمایه و آوردن اسپانسر کاری انجام دهید چرا مجددا برای تصدی پست ریاست هیئت فوتبال استان ثبت نام کرده اید؟آقای بهروان،اگر نمی توانید یا کسانی هستند که در ایجاد برنامه های شما سنگ اندازی می کنند واژه ای با نام استعفا وجود دارد که می تواند خیلی از حقایق را روشن کند.